w szkole – dla uczniów

Dlaczego odsyłanie

Odsyłanie jest formą konsekwencji opierającej się na założeniu, że zachowanie antyspołeczne ucznia jest naruszeniem panujących w klasie zasad moralnych i norm postępowania w klasie. Podstawą uzasadniającą korzystanie z tej formy działań dyscyplinujących jest założenie, że w środowisku klasowym i po uwzględnieniu kontekstu sytuacyjnego, w którym znajduje się uczeń, występuje zbyt wiele bodźców wpływających na występowanie i trwanie niewłaściwych zachowań ucznia. Celem stosowania odsyłania jest pozbawienie ucznia bodźców, a sposobem na osiągnięcie tego jest zastosowanie jednej z wymienionych kategorii odsyłania. W niektórych sytuacjach odizolowanie ucznia od środowiska klasy ma na celu unormowanie sytuacji. Pozwala jednocześnie uczniowi na zachowanie „twarzy” przed klasą daje możliwość rozwiązania powstałego problemu w sprzyjających temu warunkach, bez obecności pozostałych uczniów z klasy, wobec których uczeń może próbować nieracjonalnie bronić swojej pozycji.

Odsyłanie wykluczające i Odizolowanie

Odsyłanie wykluczające

Polega na wykluczeniu ucznia z aktywności klasy, odsunięciu od zajęć lub ćwiczeń, w które zaangażowani są pozostali uczniowie. Odsyłanie wykluczające może być realizowane przez postawienie ucznia w kącie, twarzą do ściany lub w miejscu oddzielonym od klasy, ograniczającym możliwość widzenia uczniów. Celem tego typu odsyłań jest pozbawienie ucznia bodźców, pozwolenie mu na ochłonięcie i przemyślenie własnego zachowania.

Stosując w klasie odsyłanie wykluczające, należy zadbać o przygotowanie odpowiedniego do tego miejsca. Czasami może to być ławka ustawiona w pewnej odległości od pozostałych uczniów lub miejsce na końcu klasy.

Odizolowanie

Ostatnią formą odsyłania jest odizolowanie polegające na całkowitym odsunięciu ucznia od tego, co dzieje się w klasie. Z powodu niewłaściwego zachowania można odesłać ucznia do dyrektora, osoby zajmującej się uczniami w takich sytuacjach lub specjalnie do tego celu przygotowanego pomieszczenia, w którym odbywana jest rozmowa z uczniem. Należy jednak pamiętać, że odizolowanie jest ostateczną formą działania nauczyciela, stosowaną wtedy, gdy wszystkie inne sposoby działania zawiodły.

Odsyłanie warunkowe (uczestniczące)

Ta forma odsyłania polega na odsunięciu ucznia od udziału w działaniach klasy (wykonywaniu ćwiczenia razem z klasą, przesadzeniu na początek lub koniec klasy). Uczeń ma jednak możliwość obserwowania tego, co robi klasa i pozostali uczniowie (obserwowania właściwych zachowań innych uczniów). Stosując ten rodzaj izolowania, można pozwolić uczniowi na powrót do pracy z innymi pod warunkiem przestrzegania ustalonych reguł {„Usiądź w ławce na końcu klasy. Jeśli zdecydujesz się przestrzegać zasad pracy w grupie, możesz powrócić do swojego zespołu “). Ten rodzaj odesłań nazywany jest warunkowym lub uczestniczącym, ponieważ uczeń pozostaje na uboczu klasy, mogąc obserwować pozostałych uczniów, którzy zachowują się zgodnie z ustalonymi normami lub powrócić do pracy razem z innymi uczniami, gdy zdecyduje się przestrzegać przyjętych w klasie zasad. Metoda ta łączy odesłanie z modelowaniem (poprzez obserwację) oczekiwanych sposobów zachowań.

Odesłanie niewykluczające (izolowanie od bodźca)

Jest to najdelikatniejszy sposób odsyłania (powszechnie stosowany przez nauczycieli). Pomaga nauczycielowi w sytuacjach, w których zachowanie ucznia w niewielkim stopniu zakłóca dyscyplinę w klasie. Nauczyciel stosuje działania mające na celu pozbawienie ucznia bodźców, które wpływają na jego niewłaściwe zachowanie, np.: przesadza ucznia, który zamiast zajmować się zadaniem, ogląda mecz na szkolnym boisku; odbiera przedmioty, których przynoszenie do szkoły jest zabronione (telefony komórkowe, gry itd.) lub które są używane w sposób niewłaściwy (cyrkiel, linijka używane w sposób zagrażający zdrowiu innych dzieci, itd.). Ten rodzaj odesłań (odizolowania od bodźca) pozwala uczniowi w pełni korzystać z uczestnictwa w lekcji. Usunięty zostaje jedynie przedmiot niewłaściwie stosowany lub bodziec uwodzący uwagę.

Poziomy odesłań

W zależności od sytuacji i przyjętych przez szkołę procedur działań dyscyplinarnych można zastosować kilka poziomów izolacji (wykluczenia): odesłanie niewykluczające, odsyłanie warunkowe (uczestniczące), odsyłanie wykluczające i odizolowanie. Część z nich może zastosować nauczyciel w klasie, ale w razie konieczności istnieje również możliwość odesłania ucznia poza klasę (ta opcja jest możliwa tylko wówczas, gdy szkoła jest do tego odpowiednio przygotowana).

Stosowanie wykluczenia (izolacji) powinno być częścią klasowej hierarchii dyscypliny. Uczniowie powinni wiedzieć, jakie zachowania są niedopuszczalne na lekcji i dlaczego będą izolowani od reszty klasy. Podobnie należy postąpić w przypadku stosowania izolowania poza klasą. Powody izolowania i zasady postępowania w takich sytuacjach powinny być opisane przez szkolny system dyscyplinarny.

Wykluczanie

Wykluczanie, odsyłanie (zawieszenia)

Jedną z logicznych konsekwencji możliwych do zastosowania przez nauczyciela w sytuacjach, w których uczeń pomimo wcześniejszych napomnień nie zmienia swojego zachowania jest zastosowanie wykluczenia, które stosuje się również wtedy, gdy uczeń nie jest w stanie kontrolować swojego zachowania. Ma to miejsce szczególnie w tych sytuacjach, w których uczeń:

* Używa przedmiotów, których nie powinno być w klasie (gry elektroniczne, telefon, zabawki, itd.).

* Jego zachowanie w poważny sposób zakłóca prowadzenie zajęć.

* Przeszkadza innym uczniom.

* Zagraża komuś fizycznie lub psychicznie.

* Odmawia wykonania poleceń.

Technika wymuszonego (ograniczonego) wyboru cz. II

Interwencja przeprowadzona w ten sposób pozwala uczniowi zdać sobie sprawę, że to on jest odpowiedzialny za wybór, którego dokonuje pomiędzy pozytywnymi i negatywnymi konsekwencjami swojego zachowania. Podjęcie decyzji należy do ucznia, który może zdecydować się na poniesienie negatywnych konsekwencji lub ich uniknąć. Postawa, jaką przyjmuje nauczyciel, stosując tę technikę, jest neutralna, nie stawia go w sytuacji osoby, która wyznacza karę. Taka postawa jest również sposobem realizowania jednego z kluczowych założeń, polegającego na tym, że nauczyciel nie może kontrolować zachowania ucznia, tak naprawdę to uczeń wybiera sam, jak się zachowa. Nauczyciel może jedynie podejmować próby wpłynięcia na zmianę tego zachowania.

Zastosowanie omawianych w tym rozdziale sposobów interwencji, wykorzystujących władzę nauczyciela w znacznym stopniu powoduje, że dalsze dyskusje z uczniem stają się niemożliwe. Albo uczeń powróci do właściwego zachowania, albo nauczyciel podejmie działania, realizując wyznaczoną konsekwencję. Ważne jest, aby nauczyciel nie przechodził do tego etapu, jeśli nie jest gotowy do wprowadzenia wyznaczonych wcześniej konsekwencji. Należy również pamiętać, że wyznaczane konsekwencje powinny należeć do logicznych następstw niewłaściwego zachowania.

Technika wymuszonego (ograniczonego) wyboru

Jeśli technika „zdartej płyty” zawiodła, uczeń dalej próbuje z tobą dyskutować lub nie stosuje się do nakazu, konieczne może stać się odwołanie się do logicznych konsekwencji. Odwołując się do nich, kładziemy nacisk na zmianę zachowania ucznia, a nie na ukaranie go. Przez te działania nauczyciel zyskuje pewność, że uczeń zrozumiał, że niewłaściwe zachowanie musi ustać lub nastąpi negatywna konsekwencja. Sposobem realizacji tej idei może być technika wymuszonego (ograniczonego) wyboru, polegająca na daniu uczniowi wyboru między dostosowaniem się do oczekiwania nauczyciela lub konsekwencją, sformułowaną przez nauczyciela.

Hello world!

Welcome to Supergram.info Blogs. This is your first post. Edit or delete it, then start blogging!